woensdag 28 november 2012

Liever boerenbont dan stijlvol blauw met wit


Geel en oranje. Ik moest er niet aan denken. Mijn tuin zou blauw met wit worden. En resoluut trok ik alle geel bloeiende planten uit de borders. Dat was in mijn stadstuin in Nijmegen. Inmiddels woon ik in een boerderijtje op het platteland. En of het daar nu mee te maken heeft of niet, ik ben (boeren)bonte kleuren meer gaan waarderen. Ik kijk zelfs uit naar de eerste knalgele bloemen van de Forsythia. Daar word ik echt vrolijk van. De struik staat weliswaar op een onhandige plaats, maar ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om hem te rooien.

Martje van den Bosch heeft zich verdiept in de beleving van kleur in de tuin. Ik heb haar jaren geleden ontmoet toen we allebei een eigen bedrijf startten (en onlangs weer op de beurs Groene Passie). Zij begon met De Tuinen in Demen, ik met Mooie Verhalen. Beide bedrijven hebben zich positief ontwikkeld. Ik heb alleen nog geen boek op mijn naam staan, maar dat kan nog komen...

In haar boek - met prachtige foto's - gaat Martje in op kleurbeleving, associaties en het effect van veelvoorkomende kleuren in de tuin. "De heftigheid van rode bloemen is bijvoorbeeld heel intens; je kunt er snel genoeg van krijgen. Maar als je een saaie hoek een opkikker wilt geven of als je in je tuin niet zozeer rust zoekt maar energie, dan is rood een heel goede keuze", aldus Martje. De ooit door mij verfoeide kleur geel komt ook aan bod. "Geel heeft een opgewekt en licht prikkelend karakter. Als het een sombere dag is, lijkt de zon toch te schijnen." De Forsythia mag blijven.

'De beleving van kleur in de tuin' is verkrijgbaar in de boekwinkel en via De Tuinen in Demen. Prijs € 14,99, ISBN 9789059474307, Uitgeverij Atrium.

maandag 26 november 2012

Mooie moestuinbeurs


Een moestuin is nooit af. Telkens leer ik weer wat bij door veel te lezen, te experimenteren en te praten met 'groene' mensen. Die mensen kwam ik volop tegen op de volkstuinvakbeurs Groene Passie, een klein maar fijn beursje met veel aandacht voor natuurlijk tuinieren. Ik sprak daar onder anderen met Nellie Megens van biologische shiitakekwekerij Autarkia, Claudia van Bruggen van Rood met zwarte stippen en Martje van den Bosch van De Tuinen in Demen. Leuk jullie te ontmoeten!

Daarnaast leverde de beurs mij een tas vol spullen op, waarmee ik nu of komend voorjaar aan de slag kan:
  • Een zak biologisch geteelde knoflookbollen om nog snel in de grond te stoppen, gekocht bij Carel en Angela Bouma. Bij hen bestel ik in het vroege voorjaar ook altijd biologisch geteelde pootaardappels en uien.
  • Een paar onooglijke knolletjes (knolcapucien) en een zakje bonen van De Tuinen van Weldadigheid voor volgend jaar.
  • De lezing 'Proef de aarde' van Fransje de Waard heeft mijn interesse voor permacultuur verder aangewakkerd. Ik heb er maar eens een degelijk studieboek over aangeschaft bij uitgeverij Jan van Arkel: Holzer's permacultuur van de Oostenrijkse permacultuurgoeroe Sepp Holzer.
  • En een paar fijne gevoerde tuinhandschoenen van De Wiltfang, zodat ik ook 's winters in de tuin kan werken. Daar word ik altijd zo blij van!

Wat mag er in jouw moestuin 2013 niet ontbreken?

woensdag 21 november 2012

Naar de volkstuinvakbeurs


Vakbeurzen associeer ik met mannen in pakken en automatenkoffie. Maar op de eerstvolgende vakbeurs die ik ga bezoeken - Volkstuinvakbeurs Groene Passie - verwacht ik eerder mensen op klompen en biologische cappuccino.

De term vakbeurs moet je hier niet te serieus nemen, want de Groene Passie is gericht op hobbytuinders. Wat mij nu zo nieuwsgierig maakt naar deze splinternieuwe beurs, is de nadruk op natuurvriendelijk tuinieren. De deelnemerslijst - met een hoog eko-gehalte - versterkt dat nog eens. Vrijdagmiddag ben ik er!

De beurs Groene Passie vindt plaats in de Americahal in Apeldoorn, van 22 tot en met 25 november 2012.





vrijdag 9 november 2012

Parapluplant & meer vergeten kamerplanten


In mijn werkruimte - met uitzicht over de moestuin in verval - zit ik als een prinses te werken. De aanwezigheid van planten draagt daar zeker aan bij. Op de hoek van mijn werktafel staat bijvoorbeeld een grote Calathea, die af en toe mysterieus met haar bladeren ritselt. Toch mag het wel wat groener en mijn gedachten gaan terug aan de jaren '70 toen huizen vol stonden met kamerplanten.

Waar zijn ze gebleven: Asparagus, Chlorophytum, erwtenplantje, kindje-op-moeders-schoot, lantaarnplantje en parapluplant? Deze vergeten kamerplanten zouden prachtig staan in mijn werkruimte. Het begin is er: ik kreeg een kindje-op-moeders-schoot (Tolmiea menziesii) van mijn moeder(!) en in een glas staan drie parapluutjes van Cyperus alternifolius ondersteboven te wortelen.

Welke vergeten kamerplanten verdienen volgens jou een eervolle comeback?

dinsdag 6 november 2012

Overal bladeren


Het is stil op het erf - op het geritsel van langswaaiende bladeren na. Heel veel bladeren...



Vooral de grote bladeren van de plataan waaien als plantaardige vliegers over het erf. Laat maar waaien. De bladeren die op het gras blijven liggen (en dat dreigen te verstikken), harken we wel bij elkaar. En hup in de borders! Zo'n dikke bladerdeken is een prachtige natuurlijke mulchlaag. Bovendien overwinteren er allerlei nuttige beestjes in. Ook minder nuttige beestjes, maar je hebt een natuurlijke tuin of niet.



Je kunt blad ook composteren in een eenvoudige bladerbak. Hier vind je een praktische handleiding.